Posetiti Stopića pećinu je zaista nešto uzbudljivo, posebno i drugačije. Njena lokacija je na planini Zlatibor, između dva sela Rožanstva i Trnave. Put Zlatibor – Sirogojno svoju deonicu ima tačno iznad pećine. Od Užica je potrebno samo 19 km da dođete do ove sjajne podzemne prostorije koja oduzima dah.

Stopić je zaseok na kom se nalazi pećina samim tim je nazvana po njemu. Ovo je rečna pećina kroz koju protiče čist Trnavski potok. Nastanak pećine vezuje se produbljenjem pod uticajem vode koji traje i danas. Stopića pećina je druga u Srbiji po veličini grandioznog ulaza koji je 18 m visok i 35 m širok. Njena dužina je 1691.5 metara a zapremina oko 120.000 m³.

Spomenik prirode

Pećina je sa okolinom stavljena pod zastitu, kao spomenik prirode. Nalazi se sa leve strane reke Prištavice i sam predeo je bajkovit. Nadmorska visina pećine je 711 metara, koja je za javnost je otvorena od 2009. godine. Dužina uređene deonice za posete je oko 280 metara, vrlo lepo je osvetljena.

Plan uređenja Stopića pećine

Plan je da se u narednom periodu etapno uređuje i ulaže u infrastrukturu pećine. Cilj je da dođe do proširenja dela otvorenog Stopića gde će turisti moći više da istraže. Iz godine u godinu pećina ima sve više posetilaca, procentualno u odnosu na prethodne npr. 2018. ima rast od 31,8%, a broj gostiju u ovoj godini je 80.700. To govori da je pećina obavezna turistička destinacija ovog kraja.

Radno vreme, prilaz i parking

Svakog dana je moguće posetiti u terminu od 9:30 – 18:00 časova, cena ulaza je 250 dinara. Prilaz je uređen, postoji veliki parking pa ukoliko ste sa mlađim članovima porodice nećete brinuti. Specifičnost je ta da je leti unutar pećine toplo, a zimi hladno odnoso temperature potpuno zavisi od spoljašnosti zbog velikih otvora. Pri samom ulaskom ne možete da zaključite kako izgleda ali bićete zaista prijatno iznenađeni šta vas unutra čeka.

Najzanimljiviji elementi pećine su: grandiozni ulaz, bigrene kade i podzemni vodopad. Pećina je sačinjena od pet celina:

Najzanimljiviji elementi Stopića pećine

Svetla dvorana

Svetla dvorana – zbog prirodne svetlosti u njoj je dobila ime Svetla ili Dnevna. Ima više otvora na “tavanici” kroz koje vidimo nebo i kroz koje je materijal organskog porekla dospevao u pečinu tzv sipar. Pseće groblje je još jedan interesantan naziv, jer su u tom materijalu nađeni ostaci zivotinja, koje su najverovatnije kroz otvore meštani tu bacali. Vezan za ovu dvoranu je još jedan događaj, gde je meštanin Boža Janković pod uticajem rakije pao kroz otvor  pa tako izgubio žiivot. Mešina za rakiju je ostala za njim pa je nastao običaj: kada umre čovek za njegovu dušu treba da se popije.

Tamna dvorana

Tamna dvorana podrazumeva se da, kao i u svakoj pećini, od živog sveta ima slepih miševa pa tako i u ovoj. Stalaktiti ( pećinski kupasi ukrasi koji vise sa plafona i zidova )  se formiraju uz pomoć vode, ovde su duži od 80-120 cm, nego na drugim mestima u pečini. Zbog prisustva Trnavskog potoka stalagmita ( pećinski ukrasi koji se formiraju od podado plafona ) nema.

Velika sala sa kadama

Velika sala sa kadama – Bigrene kade su posebno atraktivne dubina pojedinih je čak 7 metara. Nastale su naslagama krečnjaka, oivicene su, u njima kojima se skuplja voda. One terasama tj kaskadama formiraju kosi zid. Svaka je različita i jedinstvena a njihov skup čak može da podseti na nešto slično pirinčanim poljima. Krečnjački sloj u pećini je debljine i preko 100 metara.

Kanal sa kadama

Kanal sa kadama je mesto gde se dostiže dubina kade i preko 7 metara.

Izvor života

Izvor života – posle bigrenih kada sledeći deo pećine je vodopad koji pri većim vodama dostiže pun kapacitet sa visine 9.44 metara tada je vrlo bučan.

Rečni kanal

Rečni kanal od godišnjeg doba i padavina zavisi nivo vode. Ovde se dosta oseti se strujanje vazduha. Voda je čista može da se pije, ima i malih riba. Voda koja se uliva u pečinu i izvire na mestu zvanom Ponor nije iste količine, pa je zaključeno da ima neki neotriven kanal ili više njih.

Prva ispitivanja je vršio naš poznati geograf Jovan Cvijić, prvi zapisi o pećini su iz 1901. godine. Ispitivanja ove kompletne podzemne šupljine su vršili češki speolozi pomoću specijalne opreme. Poznati srpski speolog Radenko Lazarević je inicirao projekate za nekoliko pećina za uređenje speoloških objekata, pored Stopića pećine o kojoj je napisao knjigu.